Słowniczek dla debiutantów


Po przyjściu na świat Waszego bobaska poznacie wiele nowych słów. Co one znaczą?
Pomożemy Wam przyswoić rodzicielską terminologię.
CIEMIĄCZKO –  to miękkie spojenie łączące kości czaszki u noworodków i niemowląt, dzięki temu czaszka może się zwęzić, a maleństwo jest w stanie przecisnąć się przez kanał rodny mamy. Dziecko ma cztery ciemiączka. Ciemiączko duże (przednie) znajduje się na czubku głowy i ma kształt rombu. Zarasta zwykle między 10 a 18 miesiącem życia dziecka. Ciemiączko małe (tylne) jest z tyłu głowy – zarasta do 4 miesiąca. Dwa pozostałe znajdują się na bokach głowy (boczne) – zwykle są obecne u wcześniaków. 
CIEMIENIUCHA – żółte, tłuste łuski na głowie niemowlęcia – efekt z jednej strony nadmiernego złuszczania się naskórka, a z drugiej niewłaściwej pracy niedojrzałych gruczołów łojowych dziecka. Ciemieniucha pojawia się zwykle między trzecim, a szóstym miesiącem życia dziecka i z czasem mija. Trzeba ją natłuszczać i wyczesywać po umyciu główki. Nie należy zdrapywać łusek na sucho, bo można uszkodzić skórę i spowodować krwawienie.
KANGUROWANIE – to zapewnienie noworodkowi częstego kontaktu z ciałem rodzica (metodą „skóra do skóry”). Rozebranego z pieluszki maluszka kładziemy na swojej nagiej (bez biustonosza) klatce piersiowej. Kangurować noworodka może także tata. Tak tulone dzieci lepiej się rozwijają i szybciej przybierają na wadze. Są też spokojniejsze i pogodniejsze.
KOLKA – łatwo ją rozpoznać: dziecko bardzo głośno płacze, pręży się, podkurcza nóżki i ma twardy brzuszek. Ataki kolki zdarzają się codziennie, o stałej porze, najczęściej późnym popołudniem lub wieczorem. Zaczynają się w drugim miesiącu życia dziecka i trwają aż do czwartego. Trudno wskazać jedną przyczynę kolki. Nie ma również jednej skutecznej metody na zmniejszenie bólu dziecka, każdemu niemowlęciu pomaga coś innego. Trzeba maluszka nosić, przytulać i uzbroić się w cierpliwość. Pocieszające jest to, że wszystkie dzieci z tej dolegliwości wyrastają.
NOWORODEK – dziecko w pierwszych czterech tygodniach życia. Po tym okresie noworodek staje się niemowlęciem.
ODBIJANIE – u dziecka odbijanie powietrza po jedzeniu jest bardzo pożądane, dzięki temu można uniknąć wielu kłopotów z brzuszkiem. Aby maluszkowi się odbiło po karmieniu należy podnieść go tak, by główkę i tułów miał wyżej niż nóżki. Możesz oprzeć maleństwo na swoim ramieniu i pomasować mu plecki.
ODPARZENIE – zaczerwienienie skóry pod pieluszką, które piecze i swędzi maluszka. Trzeba je leczyć stosując krem na odparzenia oraz często wietrząc pupę. Powstaje z powodu błędów pielęgnacyjnych (za rzadkie zmienianie pieluszki). Nawracające odparzenia mogą być objawem alergii.
PLEŚNIAWKI – biały nalot na języku albo wewnętrznej stronie policzków przypominający wyglądem twarożek. Przyczyną pleśniawek są grzyby drożdżakowe, którymi noworodek najczęściej zaraża się przechodząc przez drogi rodne mamy. Infekcja nie jest groźna, ale plamki bolą, pieką i mogą utrudniać jedzenie. Do usunięcia pleśniawek stosuje się środki przeciwgrzybiczne – odpowiedni preparat przepisze pediatra.
SAPKA – noworodek oddycha ze świstem i kicha próbując udrożnić nosek, w którym w pierwszych dniach po porodzie może jeszcze zalegać śluz. Może utrzymywać się dłużej niż kilka dni, ale nie jest groźna. Wystarczy wpuścić do noska maleństwa kropelkę soli fizjologicznej a sapka zmniejszy się albo zniknie.
SIARA – pierwsze mleko, które pojawia się w piersiach tuż po porodzie, tak zdrowe że lekarze nazywają je „naturalną szczepionką”. Siara jest gęsta i żółtawa, zawiera bardzo dużo białka, składników mineralnych i przeciwciał.
WERANDOWANIE – przyzwyczajanie noworodka do chłodniejszego powietrza. Werandowanie należy zacząć już w drugim tygodniu po narodzinach: trzeba ubrać dziecko jak na spacer i położyć je na 15 minut przy otwartym oknie lub wystawić w wózku na balkon. Po 3-4 dniach takiego werandowania przyjdzie pora na spacer.
ZĄBKOWANIE – wyrzynanie się ząbków to trudny okres zarówno dla dziecka jak i dla rodziców. Maluszek bardzo się ślini, a ból i swędzenie dziąseł odbiera mu ochotę na jedzenie i utrudnia spanie – nic dziwnego, że jest marudny i rozdrażniony. Pierwszy mleczak pojawia się zazwyczaj ok. szóstego-siódmego miesiąca, ale niektóre dzieci ząbkują już w trzecim miesiącu, a u innych następuje to dopiero po pierwszych urodzinach. Zdarza się, że dziecko ząbkuje niepostrzeżenie, ale niestety bardzo rzadko.