Świat w oczach dziecka

Jest to okres pomiędzy 1 a 3 rokiem życia. Tempo rozwoju jest teraz znacznie wolniejsze, mniejsze jest zapotrzebowanie na pokarmy, znika podskórna tkanka tłuszczowa, dziecko staje się szczuplejsze, ale za to sprawniejsze, doskonali swoje ruchy i mowę, przez co staje się bardziej niezależne, samodzielne, poznaje otoczenie.

Rozwój fizyczny
Prawidłowy rozwój dziecka wyraża się odpowiednim do wieku powiększeniem się jego wagi oraz wzrostu.
Miedzy 1 a 3 rokiem życia dziecka obserwuje się poważne zwolnienie przyrostu wagi przy nadal szybko postępującym wzroście.
W 3 roku życia obwód klatki piersiowej staje się wyraźnie większy od obwodu głowy.
Postępuje proces kostnienia.
W wieku poniemowlęcym ustalają się fizjologiczne krzywizny kręgosłupa, a obręcz biodrowa poważnie się wzmacnia.
Pod koniec 3 roku życia mleczne uzębienie dziecka jest już w pełni skompletowane umożliwiając mu prawidłowe żucie pokarmu.

Rozwój lokomocji
ok. 2 roku życia – ustala się ostatecznie u dziecka postawa stojąca (postawa zasadnicza ciała) a chód to podstawowy sposób przemieszczania się.
Początkowo kroki dziecka są krótkie i regularne. W 2 roku życia wydłużają się oraz zwiększa się liczba ruchów rąk i tułowia.
Pod koniec 2 i na początku 3 roku życia dziecko umie już dobrze chodzić, nawet nieźle biega. W tym czasie uczy się pokonywać różne przeszkody. W wieku 2-3 lat samodzielnie powinno wejść i zejść ze schodów.

Osobowość i rozwój społeczny
W pierwszych latach życia osobowość i rozwój społeczny kształtuje się głównie w rodzinie i przez rodzinę. Dzięki wczesnym interakcjom z rodzicami dzieci zyskują lepsze rozumienie siebie i swojego otoczenia społecznego. Kształtuje się emocjonalne przywiązanie pomiędzy opiekunem a niemowlęciem. Prawdopodobnie podstawowymi bodźcami dla rozwoju przywiązania są selektywny uśmiech społeczny, lęk przed obcymi i lęk przed separacją.
Kształtuje się rozwój odpowiednich ról płciowych.
Na rozwój osobowości i rozwój społeczny wpływa zabawa.

Rozwój ruchowy rąk
W 2 roku życia wzrasta precyzja ruchów wykonywanych palcami rąk (możliwe dzięki koordynacji wzrokowo – ruchowej) np.: układanie klocków z wieży, nauka zapinania i odpinania guzików

Rozwój mowy
Opanowanie podstaw języka (części mowy, formy gramatyczne, konstruowanie zdań różnego rodzaju)
Wzrost artykulacji – mowa staje się zrozumiała dla innych ludzi
Dzieci w tym wieku są przekorne, nie zgadzają się z rodzicami, przeciwstawiają się im mówią o sobie, używając zaimków : ja, mnie, moje
Dziecko w okresie poniemowlęcym odkrywa że jest odrębną istotą. Próbuje podejmować wiele działań. Bada na co może sobie pozwolić. Robie rzeczy wbrew woli rodziców
Rozwój emocji i uczuć
W okresie poniemowlęcym procesy emocjonalne są bardziej skomplikowane, dziecko odczuwa takie emocje jak: strach, gniew, uczucie przywiązania, radości, ciekawość
Osiągnięcia tego okresu mają wpływ na to jak kształtuje się osobowość

ok. 3 roku życia:

• kończy się proces wyżynania zębów mlecznych
• sylwetka dziecka zgrabnieje
• następuje opanowanie podstawowych czynności
• zwiększa się odporność dziecka
• intensywnie rozwija się mowa
• zaczyna się kształtować osobowość dziecka
• zmienia się zachowanie – dziecko wyróżnia siebie spośród innych osób
• występuje znaczna pobudliwość ruchowa, niemożność dłuższej koncentracji uwagi

Zdolność uchwycenia przedmiotów kształtuje się jako efekt sekwencyjnych form rozwoju związanych z kontrolą neuromięśniową i koordynacją ruchów ręki i oka. Wytwory sztuki dziecka ilustrują te wzrastająca zdolność. Ręczność – preferencja do używania i dominacji jednej ręki – kształtuje się ok. 2 roku życia. Okazało się że na dominację jednej ręki składają się zarówno czynniki środowiskowe jak i genetyczne.

W wieku mniej więcej 2 lat i 6 miesięcy dziecko osiąga już ten stopień automatyzacji chodu i koordynacji ruchowej, który pozwala np. nieść naczynie napełnione wodą, trzymając je oburącz.
Pod koniec 3 roku życia – jeździ na 3 kołowym rowerku, przechodzi przez rowerek, zręcznie omija przeszkody, potrafi przejść po desce, krawężniku.