Świat w oczach dziecka

Istnieją różne rodzaje zaburzeń snu, a liczba dzieci nimi dotkniętych wciąż wzrasta. Trudności w zasypianiu wynikają ze zbyt wczesnego kładzenia spać, niepokoju dziecka, poczucia winy. Jest wskazane, aby dziecko miało utrwalone przyzwyczajenia związane ze snem. Dajmy im do łóżka przytulankę (do ok. 7 roku życia). Pozwalajmy dzieciom wypowiadać się na temat ich nocnych przeżyć, nie dowcipkujmy, nie lekceważmy.

Lęki nocne – dziecko zrywa się ze snu z krzykiem, drży, płacze, jest spocone, nieraz walczy „z potworami”. Przyczyną może być nadmierna uległość dziecka wobec dominujących rodziców, również konflikty i napięcia między rodzicami, trudności w nauce. Rytmiczne kręcenie głową lub uderzanie nią, ramionami lub kopanie przez sen może być spowodowane brakiem miłości lub harmonii w domu. Przyczyny lunatyzmu są związane z funkcjonowaniem mózgu. Nie należy gwałtownie budzić dziecka, bo może doznać szoku. Sny o treści lękowej występują często na początku okresu dojrzewania. Proste rady jak osiągnąć stan sprzyjający dobremu snu dziecka: regularne kładzenie spać, ciepła kąpiel i szklanka gorącego mleka z miodem przed snem, wczesna i lekka kolacja, mycie ząbków, ubieranie w piżamkę...