Dziecięca agresja
Popęd do agresji jest częścią psychicznego wyposażenia człowieka. Tłumienie agresji nie jest korzystne, gdyż zbiera się ona i narasta wewnątrz dziecka, co prowadzić może bądź do zaburzeń psychosomatycznych, bądź też uzewnętrzni się nieoczekiwanie w postaci agresji nazywanej bezcelową. Na agresję małych dzieci należy odpowiadać spokojem i cierpliwością, a także spróbować wyjaśnić sytuację, zapytać dziecko, dlaczego tak się zachowało, nawet wówczas gdy nie umie swojego zachowania ani nazwać, ani zrozumieć...
Spostrzeże wówczas, że można zdarzenia ująć w słowa, a uczucia określać. W ten sposób będzie się stopniowo uczyło je kontrolować. Dzieci często odreagowują swoje silne emocje w marzeniach sennych, które niejednokrotnie zawierają dużo agresji. Rozpoznawania i opanowania własnych emocji dziecko musi się nauczyć. Nauce tej sprzyja harmonia wokół dziecka, natomiast szkodzi chaos, pośpiech, obserwowana w telewizji oraz „na żywo” agresja. Gdy dziecko uzna, że agresja to normalny sposób bycia – nic go przed nią nie zdoła uchronić.
